Corporate bloggen

Ik kwam een oud artikel op Frankwatching tegen over de zin en onzin van corporate bloggen. 
Af en toe wordt ook mij deze vraag gesteld. En er bestaat natuurlijk geen standaard antwoord voor deze vraag.

Een aardig voorbeeld uit mijn eigen omgeving vind ik de weblog van Gert Smit, directeur van de NIVRA, de beroepsorganisatie voor RA-accountants. Hij weet met zijn weblog vele accountants te bereiken, zowel RA- als AA-accountants. Nu de beide organisatiebesturen zich onlangs hebben uitgesproken voorstander te zijn van een fusie, verwacht ik dat gert er nog wel wat lezers bijkrijgt. In het voortraject heeft hij de weblog al goed gebruikt om zijn persoonlijke mening en verwachtingen te schetsen.
Maar wat dan direct opvalt dat er geen gebruik wordt gemaakt van de reactiemogelijkheid. En daarmee kun je het succes, of mediumkeuze, in twijfel trekken. Feitelijk is de blog dus niet meer dan column, al is het wel een sucesvolle blijkens de lezersaantallen.

Dit herinnert mij aan een eerdere klant, waarbij de directie graag de afstand tot het personeel wilde verkleinen door meer inzicht te geven in de agenda van het MT. Besloten werd een emailnieuwsbrief te introduceren, welliswaar geschreven door ghostwriter op de communicatieafdeling . Op zich natuurlijk een goed idee om met persoonlijke berichten te sturen naar medewerkers en als directie open te zijn wat je bezighoudt. Het resultaat was echter matig en bovendien slecht meetbaar.
Het eerste advies aan deze klant was om een dialoog met het personeel aan te gaan, zowel op de vloer als via een weblog via het intranet. De directie vond het alleen doodeng om een weblog op te starten. Het feit dat mensen rechtstreeks en bovendien zichtbaar konden reageren was onaanvaardbaar. Hetgeen natuurlijk betekent dat de directie helemaal niet klaar was voor een open dialoog. Zelf ben ik van mening dat het zelfreinigend vermogen van het web groot genoeg is en dat zou binnen een organisatie dus nooit een belemmering mogen zijn! Niet dat de keuze van de directie verkeerd was, maar het was een teken aan de wand dat er nog veel geinvesteerd moest worden in de vertrouwensband tussen directie en personeel.

Een van de belangrijkste ovrwegingen bij een corporate blog in mijn beleving is of je als schrijver bereid bent persoonlijk te zijn en openstaat voor reacties. En als deze dan komen voldoende tijd en motivatie te hebben om deze dialoog te voeren. Ook geloof ik dat een corporate blog ook, of juist, gericht moet zijn op de organisatie zelf en niet zo zeer (alleen) naar buiten.